lieve mensen,

Het is wel weer even geleden dat ik hier een log in heb gezet en ik dacht het wordt wel weer even tijd hier voor. Die reis van m’n leven is niet bepaald altijd op rozen te noemen en zal ‘t ook niet blijven gaan. Maar afgelopen week had ik toch een behoorlijk vreemde week.. eerst was ik maandag jarig en had ik dus visite die maandag kreeg ik maar weinig visite en dat vond ik opzich wel jammer. savonds kregen we een telefoontje dat opa slecht lag en dinsdag op m’n werk kreeg ik te horen via telefoon dat opa nog slechter lag en dat ‘t wel is kon zijn dat ie nog maar kort te leven had. de avond werd best lang want ik wou toch ff weten hoe of ‘t was gegaan op vredenoord waar m’n opa woont.. nou ‘t scheen nog niet zo dat ie weg was maar het kon niet meer lang duren werd er me verteld..

De volgende dag ging ik dus al met lood in m’n schoenen naar ‘t werk en ‘t werk ging prima maar smiddags rond een uur of 3 belde m’n ma op dat ie was overleden en toen was ik even een beetje beduust.. ik moest nog even goed overdenken wat er nou was gebeurd en bleef gewoon door werken. m’n werkgever wist er wel al van dat ie slecht lag en zo kon sterven maar toch gaf ik ‘t hem nog even aan die middag dat ie was overleden.. enkele van m’n collega’s dachten kennelijk dat ik direct die donderdag al vrij zou aanvragen wat ik niet had gedaan en ‘men zei donderdag dan ook dat ze dachen dat ik donderdag al vrij zou zijn.. eerlijk gezegt had ik ‘t mss ook wel kunnen doen want ik zat er wel even doorheen. ook al kreeg en krijg ik enorm veel steun van m’n vrienden, ik had ‘t gevoel of ‘t al weekend was en ik snapte er gewoon niks van.. ik liet dit niet echt merken want daar houd ik niet zo van, maar toch voelde dat een beetje vreemd. vrijdag had ik ook even zo het gevoel alsof ik een dag had overgeslagen somewhere along the line..  God is bij de steun ook een van de grote actors en dat merk ik door de vrienden om me heen die me voortdurent steunen… gister was ‘t sabbat en hebben we de dienst voor bereid voor maandag en dan is ‘t ook al weer vroeg dag want dan moeten we al weer om een uur of 9 in huis ter heide zijn voor de rouwdienst… ‘t is een vreemde hectishe week..  bid voor ons en die vrienden dat we elkaar kunnen steunen want dat is wel heel erg belangrijk in de komende tijd..

liefs en hug

Alberto